Museum-Header
1-Logo-TuS-Museum-Wiesmoor
Schoenmaker

D

Flagge NL

Torf- und Siedlungsmuseum jetzt auch bei

facebook

De schoenmaker

Schuhmacher

Lederen schoenen waren wezenlijk duurder dan klompen. Daardoor werden deze tot 1900 zelden gedragen. Alleen bijzondere  personen, zoals bijvoorbeeld de pastoor of leraar, hadden lederen  schoenen. Vanaf 1900 werd er voor de communie niet alleen een donkere  jurk of pak aangeschaft, maar hoorden lederen schoeisel daar ook bij. De schoenen werden voornamelijk op zondag naar de kerk of bij bijzondere  gebeurtenissen gedragen. Op normale werkdagen werden klompen gedragen.

Tot ver in de 20ste eeuw bleven lederen schoenen iets bijzonders. De  schoenen werden gemaakt door de dorps schoenmaker. Zij maakten spijkers  onder de zool en metalen kanten. Voor elke gang naar buiten werden de  schoenen gepoetst.

De klompenmaker

Naast de normale  schoenmaker was er op het land ook nog de klompenmaker. Zij maakten uit  diverse houtsoorten klompen. Klompen waren tot na het einde van de  tweede wereldoorlog het meest gangbare schoeisel op het land. Ze waren  niet alleen goedkoper als lederen schoenen, maar beschermden ook beter  tegen de natheid. Werkproces voor een klomp:

1. De stam wordt op maat gezaagd, ongeveer in de lengte die de klomp moet hebben.

2. De stam wordt gesplitst en van de schors ontdaan.

3. Op de werkbank wordt de buitenkant gevormd.

4. De klompen worden per paar in de draaibank gezet en uitgehold.

5. Tot slot worden de klompen glad geschuurd.

Het hulpmiddel van de klompenmaker

Holzschuhmacherwerkzeug

De schoenmakerij stamt uit de erfenis van meester schoenmaker Werner  Badberg, Marcardsmoor, en meester schoenmaker Hugo Wiese,  Neustadtgödens.